BMW Z4 2.0i

Οι αναμνήσεις που μου είχε αφήσει η επαφή με μια Ζ3 πριν από κάμποσα χρόνια που ήταν εξοπλισμένη με έναν ανεμικό τετρακύλινδρο κίνητρα των 1,9 λίτρων δεν μου έμεινε αξέχαστη… . Η απουσία δύναμης και χαρακτήρα από τον παλιό τετρακύλινδρο κίνητρα της Ζ3 1,9i με είχαν οδηγήσει τότε στο να επιστρέψω το αυτοκίνητο στον ιδιοκτήτη του σε λιγότερο από μισή ώρα… Μόλις έμαθα ότι θα οδηγήσω την Ζ4 2,0i ένοιωσα αδικημένη.. Χάθηκε η τρίλιτρη si, ή έστω η 2.5i? Μην με παρεξηγείτε, κατά την ταπεινή μου άποψη η ΒΜW είναι μάλλον μέσα στους δύο- τρεις καλύτερους κατασκευαστές αυτοκινήτων στον κόσμο- με μοντέλα όπως η Μ3 και η Μ5 που αποτελούν διαφήμιση για την αυτοκίνηση. Όμως πριν από χρόνια η τοποθέτηση του τετρακύλινδρου κινητήρα με τους 118 ίππους στην όμορφη Ζ3 αποτέλεσε μάλλον μια λάθος επιλογή που στιγμάτισε τα roadster της BMW και …τραυμάτισε την ψυχή μου(...λέμε τώρα!). Μαθαίνοντας από τα λάθη τους οι Βαυαροί όταν παρουσίασαν την Ζ4 προικίσανε το βασικό μοντέλο με ένα μεταξένιο 2,2i , ο οποίος είχε έξι απολαυστικούς κυλίνδρους στην σειρά! Και πέρασε ο καιρός… και καθώς με διακριτικό τρόπο ο 2,2 διαγράφτηκε από την γκάμα της σειράς και αντικαταστάθηκε από το 2,5 i με τους 177 ίππους-μαζί με τους εκπληκτικούς ο 2,5si και 3,0si , ξαφνικά έκανε την εμφάνιση του για μια ακόμα φορά ένας τετρακύλινδρος 2,000 κ.εκ. κάτω από το μακρύ καπό του Βαυαρικού roadster. Είναι δυνατόν οι γερμανοί να έκαναν το ίδιο λάθος που είχαν κάνει με την Ζ3? Ε, λοιπόν όχι μόνο δεν έκαναν λάθος, αλλά φρόντισαν αυτός ο τετρακύλινδρος να είναι το πιο δυνατό σημείο της νέας Ζ4! Περνούν τα χρόνια και η ζωή με απλά μαθήματα φροντίζει να μας μαθαίνει να μην είμαστε ποτέ-μα ποτέ- απόλυτοι και προκατειλημμένοι. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή! Ποιος δεν βλέπει στην Ζ4 την ομορφιά και τον δυναμισμό? Μέσα από απλές γραμμές το αυτοκίνητο αυτό καταφέρνει να εντυπωσιάζει στο πέρασμα του χωρίς να προκαλεί κανέναν. Η εμφάνιση της με μια πρώτη ματιά μοιάζει σαν ένα αρχικό σκίτσο ενός μεγάλου ζωγράφου- καθώς οι έντονες ευθείες γραμμές χάνονται μέσα στις καμπύλες δίνοντας στην Ζ4 μια εμφάνιση που φαίνεται τρισδιάστατη ακόμα και στις φωτογραφίες. Πολλοί έχουν κατακρίνει τον αυτοσχεδιαστή της ΒΜW Chris Bangle για το γούστο του, αλλά κανείς δεν μπορεί να παραδεί το γεγονός ότι η Ζ4 είναι ταυτόχρονα μοναδικά άγρια αλλά και αθεράπευτα ρομαντική, καθώς μέσα από το μοντέρνο design ξεπετιούνται νοσταλγικές πινελιές από το ένδοξο παρελθόν της εταιρείας. Λεπτομέρειες όπως το φλάς που περιβάλλει την γαλανόλευκη προπελίτσα στο πλάι του εμπρός φτερού, μπορεί να φαίνονται υπερβολικές στον αμύητο στην ιστορία της φίρμας -αλλά τελικά σε συνδυασμό με όλο τον υπόλοιπο σχεδιασμό της Ζ4 2.0i φέρνουν στο μυαλό μνήμες από την θρυλική BMW Mile Miglia & Touring του1938 .Ήταν βλέπετε και εκείνη δίλιτρη …
Πρόσφατα η BMW προχώρησε και σε ένα ελαφρύ λίφτινγκ στην έφηβη πια Ζ4, που γίνεται αισθητό κυρίως στα εμπρός και πίσω φωτιστικά σώματα και στον χαμηλότερα τοποθετημένο προφυλακτήρα που ενσωματώνει τους νέους στενότερους προβολείς ομίχλης. Στο εσωτερικό η εικόνα παραμένει η ίδια και και ανανέωση συνοψίζεται στην αναβάθμιση της ποιότητας των υλικών του εσωτερικού. Το δέρμα δένει με το αλουμίνιο και το πολύ καλής ποιότητας πλαστικό δημιουργώντας ένα εκρηκτικό μείγμα σπορτίφ και πολυτελούς αίσθησης που πλημμυρίζει τις αισθήσεις. Και εκεί που νομίζεις ότι τα είδες όλα, ξαφνικά το μάτι πέφτει επάνω στο τιμόνι με τις τρεις αλουμινένιες ακτίνες και την τέλεια διάμετρο-άψογο! Το σύστημα κλιματισμού είναι εξαιρετικά δυνατό και εύχρηστο- και σε συνδυασμό με το πίσω ανεμοθραύστη, βοηθάει στο να οδηγά κανείς το αυτοκίνητο με ανοικτή την οροφή ακόμα και με θερμοκρασίες που πέφτουν αρκετούς βαθμούς κάτω από το μηδέν. Μερικά παράπονα έρχονται από τον λιτό-αλλά σίγουρα εργονομικό πίνακα οργάνων που θυμίζει έντονα την Χ3. Επειδή το οικογενειακό μας αυτοκίνητο είναι ένα Χ3, υπήρξαν φορές που ξεχνιόμουν και νόμιζα ότι οδηγούσα το τετρακίνητο BMW- κάτι που δεν είναι και πολύ κολακευτικό για το σπορ Ζ4. Τα πάντα είναι καθαρά και σωστά τοποθετημένα επάνω του, αλλά πως να το κάνουμε... δεν μπορεί σε ένα αυτοκίνητο-άσκηση του design, το ταχύμετρο και το στροφόμετρο να προέρχονται από «τζιπ». Στο εσωτερικό υπάρχουν και άλλα πράγματα που θα μπορούσα να γκρινιάξω, όπως η έλλειψη αποθηκευτικών χώρων για μικροαντικείμενα, η ανεξήγητη έλλειψη on board computer με ενδείξεις ταξιδίου και κατανάλωσης και φυσικά η μέτρια πλευρική στήριξη των καθισμάτων. Αυτό όμως που μοιάζει από άλλο πλανήτη, είναι το γνωστό πασπαρτού ράδιο/CD της ΒΜW- που με αυτό τον ρυθμό σε λίγο καιρό δεν αποκλείεται να το δούμε και στις μοτοσικλέτες της εταιρείας.Τουλάχιστον έχει καλή απόδοση…Όμως το μόνο που πρέπει να κάνεις για να ξεχάσεις όλα εκείνα που σε ενοχλούν στο εσωτερικό, είναι να καθίσεις μέσα στο αυτοκίνητο και να νοιώσεις την αίσθηση που σου προσφέρει. Κάθεσαι χαμηλά και το ρυθμιζόμενο κάθισμα σε συνδυασμό με το επίσης ρυθμιζόμενο τιμόνι σε βοηθούν να βρεις αμέσως την θέση που σε βολεύει. Ο αριστερός αγκώνας ακουμπά πάνω στο εργονομικό στήριγμα της πόρτας, ενώ το δεξί χέρι μπορεί να ξεκουραστεί επάνω στην υπερυψωμένη αλουμινένια κεντρική κονσόλα. Λίγο πιο μπροστά τα δάκτυλα του δεξιού χεριού ακουμπούν στον επιλογέα-ποίημα του εξατάχυτου κιβωτίου, ενώ εκείνα του αριστερού χαϊδεύουν το φανταστικό σε αίσθηση τιμόνι. Το βλέμμα χάνεται στο πελώριο καπό και η αίσθηση που αποκομίζεις είναι ότι κάθεσαι ακριβώς πάνω από τις πίσω ρόδες. Και να σας πω την αλήθεια…πραγματικά εκεί κάθεσαι! Κοιτώντας προς τα πίσω μέσα από τους πλαϊνούς καθρέπτες βλέπεις τα φουσκωμένα φτερά που προεξέχουν από το αμάξωμα για να χωρέσουν τους μεγάλους τροχούς (225/55/16) . Κοιτάς αυτή την λεπτομέρεια και απορείς πως δεν την είχες προσέξει πριν μπεις μέσα! Τα πάντα σε αυτό το αυτοκίνητο σε κάνουν να θέλεις να οδηγήσεις-όχι για να φτάσεις κάπου - αλλά έτσι για να χαθείς στους δρόμους οδηγώντας! Και ακόμα δεν έχεις βάλει μπροστά τον κινητήρα! Οι μνήμες του οκταβάλβιδου 1,9 έσβησαν με το που άκουσα αυτόν τον κινητήρα να λειτουργεί! Ο ήχος είναι μπάσος και «τσαμπουκαλεμένος» σκοτώνοντας κάθε διάθεση για αμφισβήτηση πριν ακόμα τσουλήσει το αυτοκίνητο. Χάρη στην τεχνολογία Vanos και Valvetronic, η πεταλούδα του ψεκασμού καταργήθηκε.Έτσι την ώρα που το Vanos αποφασίζει το πότε θα ανοίξουν οι βαλβίδες του κινητήρα το Valvetronic αποφασίζει το πόσο θα ανοίξουν για να περάσει η ακριβής ποσότητα μείγματος.Εντυπωσιακή τεχνολογία! Το αποτέλεσμα είναι 155 ίπποι και 200 Nm ροπής που πραγματικά χαρίζουν στο σχετικά ελαφρύ αμάξωμα αξιόλογες επιδόσεις. Έτσι τα σχεδόν 1300 κιλά ορμούν μπροστά επιταχύνοντας από 0-100 σε 8,5 δευτερόλεπτα και η τελική ταχύτητα φτάνει με άνεση τα 225χλμ/ω. Η βοήθεια που προσφέρει το κιβώτιο των έξι σχέσεων σε αυτές τις επιδόσεις είναι καθοριστική, καθώς η κλιμάκωση είναι πυκνή αναδεικνύοντας τόσο την ευστροφία, όσο και την δυνατότητα του κινητήρα να τραβά από τις 1,500 σαλ άσχετα από το τι ταχύτητα έχεις επιλέξει. Θεωρητικά μπορείς να βάλεις μια έκτη και να την βγάλεις στην Θεσσαλονίκη, αλλά η χαρά που παίρνεις από την χρήση του ακριβή και με κοντές διαδρομές επιλογέα είναι τέτοια που δεν χορταίνεις να αλλάζεις ταχύτητες. Η βελουδένια λειτουργία των μεγαλυτέρων straight six δεν μου έλειψε καθώς ο ήχος και η χωρίς κραδασμούς λειτουργία του κινητήρα έχουν την δική τους προσωπικότητα. Λάτρεψα αυτόν τον κινητήρα για την ομοιογένεια και για την αίσθηση ελαφρότητας που δίνει στο σύνολο κάνοντας με να αναρωτιέμαι για πιο λόγο κάποιος θα ήθελε κάτι πιο γρήγορο από αυτό που προσφέρει αυτός ο κινητήρας. Ταυτόχρονα η οικονομία καυσίμου με άφησε κυριολεκτικά με ανοικτό το στόμα, καθώς ακόμα και με σκληρή χρήση δύσκολα θα ξεπεράσει τα 9 λίτρα/100 χλμ. Εντυπωσιακό! Το πλαίσιο της Ζ4 είναι το στιβαρότερο της κατηγορίας, έχει ελάχιστες στρεβλώσεις- οι οποίες εντωπίζονται κυρίως στο πίσω τμήμα του-και συνεργάζεται με αρμονία με την ανάρτηση πολλαπλών συνδέσμων πίσω πού φροντίζει για την σταθερότητα του Ζ4 στις στροφές. Η ανάρτηση στο δίλιτρο μοντέλο είναι ρυθμισμένη με γνώμονα την άνεση και καταφέρνει να απορροφά τις ανωμαλίες των «δρόμων»μας και τις αμέτρητες λακκούβες χωρίς χάνει ποτέ την επαφή με την άσφαλτο. Ο μύθος που λέει ότι για να πετύχεις καλό έλεγχο του αμαξώματος χρειάζονται σκληρές αναρτήσεις έχει πια καταρριφθεί. Myth Busted!! όπως θα έλεγαν οι ερευνητές της γνωστής ξένης σειράς… Το αμάξωμα δεν γέρνει στην στροφή, ενώ η κατανομή του βάρους σε ποσοστό 50/50 το κάνει να είναι εξαιρετικά ουδέτερο ακόμα και χωρίς την βοήθεια των ηλεκτρονικών βοηθημάτων. Όταν το DSC είναι ενεργοποιημένο θα πρέπει να κάνεις κάτι σοβαρά λάθος για να αποσταθεροποιήσεις το αυτοκίνητο. Το σύστημα επεμβαίνει μόνο όταν χρειάζεται και με απόλυτα διακριτικό τρόπο- είναι δε τόσο καλό που κάτω από συνθήκες μπορεί να σε βοηθήσει να οδηγήσεις και πιο γρήγορα. Τι εννοώ? Είναι γνωστό ότι η απόλυτη ταχύτητα μέσα στην στροφή δεν έρχεται από τα πλασαρίσματα και τις "μαγκιές", αλλά από την οδήγηση με ρυθμό και γραμμές. Έτσι εάν κάποιος εμπιστευτεί το ηλεκτρονικό σύστημα και ξεχάσει ότι το αυτοκίνητο είναι πισωκίνητο θα μπορέσει να εκμεταλλευτεί τις ικανότητες του στιβαρού πλαισίου και της σωστά σχεδιασμένης ανάρτησης ώστε να κινηθεί με τις σωστές γραμμές σε πολύ γρήγορους ρυθμούς χωρίς να το καταλαβαίνει. Κάθε φορά που θα ανάβει το κίτρινο λαμπάκι του DSC, ο οδηγός μπορεί με βεβαιότητα να γνωρίζει ότι έκανε κάποια απότομη κίνηση, ή ότι έχει πάρει λάθος γραμμή και έτσι μαθαίνει και βελτιώνεται. Κατεβαίνοντας έναν Αχλαδόκαμπο και οδηγώντας με αρκετά γρήγορο ρυθμό- με το DSC ξεχασμένο ανοικτό, διαπίστωσα ότι έφτασα από την Τρίπολη στους Μύλους χωρίς να αντιληφθώ την παρουσία των ηλεκτρονικών- και αυτό δεν μου έχει ξανασυμβεί! Το μόνο που με προβλημάτισε ήταν ότι προς το τέλος της διαδρομής τα φρένα έμοιαζαν να έχουν κουραστεί. Κατά τα άλλα οι τέσσερις αεριζόμενοι δίσκοι με την βοήθεια του «Brake Assist» και του ABS προσφέρουν εξαιρετικές επιδόσεις στο φρενάρισμα, ενώ ταυτόχρονα το πεντάλ έχει πολύ καλή αίσθηση. Πολύ πρακτικό βρήκα επίσης το σύστημα που κρατάει το φρένο πατημένο στις ανηφόρες για μερικά δευτερόλεπτα προκειμένου να βοηθήσει στην εκκίνηση. Την ίδια ημέρα-λίγο νωρίτερα-στους δρόμους γύρω από την Βυτίνα οδήγησα τη Ζ4 με το DSC κλειστό και μάλιστα σε κάθε ποιότητα δρόμου. Στο χιόνι για παράδειγμα η πίσω κίνηση θέλει προσοχή και καλό θα ήταν να μην κλείνουμε τα ηλεκτρονικά βοηθήματα, εκτός αν ξέρουμε τι κάνουμε και θέλουμε να παίξουμε λιγουλάκι… Στους στενούς δρόμους με της ορεινής Αρκαδίας με την πολύ καλή πρόσφυση και το DSC στο «off», η Ζ4 κινείται πολύ γρήγορα και είναι πραγματικά πολύ δύσκολο να προκαλέσεις υπερστροφή ισχύος. Αυτό δεν συμβαίνει λόγω έλλειψης δύναμης, αλλά λόγω έλλειψης μπλοκέ διαφορικού και της απίθανης πίσω ανάρτησης. Έτσι όσοι ονειρεύονται ατελείωτες πλαγιολισθήσεις μάλλον θα απογοητευτούν αφού το μόνο που θα πετυχαίνουν είναι να χάνουν ταχύτητα με τον εσωτερικό τροχό να χαζοσπινάρει και την άψογη ανάρτηση να κρατά πεισματικά την πορεία που χαράζει το άψογο σε αίσθηση τιμόνι. Η έλλειψη μπλοκέ διαφορικού είναι μια περίεργη επιλογή που μάλλον αποσκοπεί στην διαφοροποίηση της σειράς Μ από τις απλές Ζ4-κάτι που από την άλλη δείχνει πόσο καλές είναι οι απλές εκδόσεις του αυτοκινήτου! Όμως η «χαρά του παιδιού» ξεκινά όταν απενεργοποιηθεί το DSC και δρόμος γλιστράει, ή είναι βρεγμένος. Τότε η υπερστροφή έρχεται γλυκά και έχει διάρκεια καθώς ο κινητήρας έχει τα αποθέματα στροφών που χρειάζονται για να κινηθείς για αρκετή ώρα με το πλάι. Η υποστροφή είναι ανύπαρκτη λέξη και η εμπιστοσύνη που εμπνέουν οι μπροστινοί τροχοί θα βοηθήσουν τους αμύητους να μάθουν μερικά πράγματα για την πίσω κίνηση! Τελικά η αλήθεια είναι ότι περισσότερο απήλαυσα την οδήγηση με χαλαρούς ρυθμούς, την οροφή ανοικτή, το μπουφάν καλά κλεισμένο, τον σκούφο μου και την χειμωνιάτικη φύση να με πλημμυρίζει συζητώντας συνήθως για το πόσο όμορφο είναι το χιονισμένο δάσος. Επισκεφτήκαμε το σπίτι των Κολοκοτρωναίων και για να φτάσουμε χρειάστηκε να περάσουμε μέσα από χιονισμένους ανηφορικούς και παγωμένους δρόμους. Χρειάστηκε να σπρώξουμε(να σπρώξει!!!) και κυρίως να οδηγήσουμε με μεγάλη προσοχή, όμως τελικά η Ζ4 πήγε παντού και μας επέτρεψε- έστω και για λίγο -να πλησιάσουμε την χειμωνιάτικη φύση με ένα διαφορετικό τρόπο. Τελικά έμαθα ότι τα ανοικτά αυτοκίνητα είναι το ίδιο απολαυστικά τον χειμώνα όσο και την άνοιξη!Η αίσθηση που μου άφησε το αυτοκίνητο είναι ότι η ΒΜW έκανε το βασικό μοντέλο της Ζ4 τόσο καλό που είναι σαν να πυροβόλησε το ίδιο της το πόδι! Το τετρακύλινδρο roadster είναι τόσο καλό και αρμονικό που κάνει τις μεγαλύτερες εκδόσεις να φαίνονται περιττές-και φυσικά δεν αναφέρομαι στην Ζ4Μ... Με € 40,000 που κοστίζει το αυτοκίνητο που οδήγησα, μπορείτε να αποκτήσετε ένα όχημα που θα σας βοηθήσει να αργείτε πάντα να φτάσετε στο προορισμό σας.
Γιατί είναι το ταξίδι που αξίζει -και όχι ο προορισμός….

Ζ4 2,0i Video

Δεν με ευχαρίστησε

• Η έλλειψη μπλοκέ διαφορικού.
• Ο πίνακας οργάνων και η έλλειψη χώρων για μικροπράγματα στο εσωτερικό.

Θα θυμάμαι

• Τις βόλτες στην παγωμένη ορεινή Αρκαδία με την οροφή ανοιχτή!
• Τον νεανικό χαρακτήρα και την σπόρ συμπεριφορά.

Ισμήνη Φαμπιάτου

(Για αυτούς που αγαπούν την γερμανική εταιρεία υπάρχει ένα φανταστικό βιβλίο που περιέχει φωτογραφίες και πληροφορίες από όλες τις BMW που έχουν κατασκευαστεί ποτέ από τον Rainer W. Schlegelmilch