Alfa Romeo 159 2.2 JTS

«Θαύμασα τον Παρθενώνα

και στην κάθε του κολόνα

βρήκα τον χρυσό κανόνα.

Όμως σήμερα το λέω

βρίσκω το καλό κι ωραία

σε μια σπορ Alfa Romeo»

Τα σχεδόν εκατό χρόνια παράδοσης της Alfa Romeo έχουν αφήσει ανεξίτηλες μνήμες στο μυαλό των ανθρώπων που ήρθαν σε επαφή με τα αυτοκίνητα της μιλανέζικης φίρμας. Και δεν μιλάω για απλούς ανθρώπους όπως εγώ και εσείς, αλλά για θρύλους της αυτοκίνησης και για τον κορυφαίο έλληνα ποιητή-τον Οδυσσέα Ελύτη που έγραψε αυτούς τους στίχους. Η ιστορία λέει πως ο Χένρυ Φορντ έβγαζε το καπέλο του κάθε φορά που μια Alfa Romeo περνούσε από μπροστά του και ότι ο Έντσο Φερράρι, την ημέρα που ένα δικό του αυτοκίνητο κατάφερε να νικήσει τις Alfa Romeo, έκλαιγε σαν παιδί από την χαρά του.
Έτσι βρέθηκα και εγώ να κοιτάζω το σηματάκι στο κέντρο του τιμονιού μιας 159 νιώθοντας δέος μπροστά στην ιστορία της και στα συναισθήματα που γεννήθηκαν στη καρδιά τόσο μεγάλων ανθρώπων από τους προγόνους της. Το σηματάκι της Μιλανέζικης φίρμας παρουσιάζει ένα σταυρό και ένα φίδι να κοιτάζει το σταυρό στο ύψος της καρδιάς, της ψυχής δηλαδή. Λες και το φίδι μιλάει στην ψυχή του σταυρού – και μαγεύοντας την – την παρασύρει στον κολασμένο κόσμο των αισθήσεων της οδήγησης με ένα τρόπο που μόνο τα ιταλικά μέταλλα γνωρίζουν πως γίνεται. Είμαι υπερβολική το ξέρω, αλλά υπερβολικά είναι και τα συναισθήματα που προκαλεί και η εμφάνιση της νέας 159. Από μπροστά, τα μεγάλα σχιστά μάτια με τα τρία φωτιστικά σώματα ξεχωρίζουν από ότι άλλο κυκλοφορεί σήμερα στους δρόμους και βρίσκονται σε πλήρη αρμονία με το χαμηλό προφίλ του αμαξώματος και τα φουσκωμένα φτερά με τις 16`` ζάντες που αφήνουν υποσχέσεις για έντονες σπορ συγκινήσεις. Εντάξει, το πίσω μέρος του αυτοκινήτου μπορεί να φαίνεται λίγο πιο συντηρητικό, αλλά τελικά καταφέρνει να δέσει με το υπόλοιπο σύνολο χάρη στις διπλές εξατμίσεις της έκδοσης 2,2 JTS που είχα στην διάθεσή μου τις πρώτες ημέρες του Νοεμβρίου. Απόλυτη αρμονία λοιπόν στον εξωτερικό σχεδιασμό της 159…ένα αυτοκίνητο που κοιτάζοντάς το εξωτερικά, σε προετοιμάζει για το τι θα επακολουθήσει.
Και συνεχίζει ο ποιητής:

«Καλοκαίρια και χειμώνες

να`ναι γύρω μου ελαιώνες

πίσω μου όλ`οι αιώνες»

Μπορεί το εσωτερικό να μην είναι τόσο νεανικό – για τα δικά μου γούστα – αλλά η ποιότητα των υλικών και η χλιδή σίγουρα σε παρασέρνει. Κορυφαίας ποιότητας δέρμα και επιτέλους πραγματικά «φιλέτα» αλουμινίου στολίζουν τον εσωτερικό κόσμο της 159. Το διακοσμητικό αλουμίνιο ξεκινά από το εσωτερικό του δερμάτινου τιμονιού και πλαισιώνοντας τα τρία όργανα στην κεντρική κονσόλα και το σύστημα κλιματισμού, κατεβαίνει πολύ χαμηλά ακόμα και γύρω από τον μοχλό του κιβωτίου ταχυτήτων με τις έξι σχέσεις χαρίζοντας μια μοναδική αίσθηση στην αφή του οδηγού. Όταν κάποιος καθίσει στην θέση του οδηγού, θα συνειδητοποιήσει αμέσως πως όλα είναι τοποθετημένα γύρω του με έναν εργονομικό τρόπο, αφού τόσο ο πίνακας οργάνων όσο και η κεντρική κονσόλα περικυκλώνουν «πονηρά» το σώμα του οδηγού προκειμένου να τον παρασύρουν στον κόσμο της σπορ οδήγησης. Στον βασικό πίνακα οργάνων διακρίνονται δύο μεγάλα στρογγυλά όργανα με τα αλουμινένια πλαίσια και κάπου ανάμεσα τους βρίσκεται ένας ψηφιακός πίνακας που ενημερώνει τον οδηγό για ότι συμβαίνει στην 159 αλλά και γύρω της. Όσο για την κεντρική κονσόλα, εκεί είναι τοποθετημένα οι αεραγωγοί, τα βοηθητικά όργανα ελέγχου (πίεση λαδιού-θερμοκρασία-στάθμη βενζίνης), το ράδιοCD και τέλος η οθόνη με τις ρυθμίσεις θερμοκρασίας του εσωτερικού. Εδώ μιλάμε για ένα σύστημα κλιματισμού που πραγματικά κατά την λειτουργία του παίρνει άριστα. Τα καθίσματα είναι μεν πολυτελή και άνετα αλλά από την άλλη πλευρά δεν παρέχουν πολύ καλή πλευρική στήριξη αφήνοντας το σώμα να μετακινείται στις στροφές. Οι χώροι στο εσωτερικό είναι άπλετοι, τόσο για τους εμπρός όσο και για τους πίσω επιβάτες, ωστόσο ο χώρος αποσκευών των 405λίτρων υστερεί, όχι τόσο για το μέγεθος του, όσο λόγο του μικρού ανοίγματος του καπό και του ψηλού κατωφλιού φόρτωσης.

«Κι όπου μπρος μου ο δρόμος βγάζει

και σε πειρασμό με βάζει

δωσ`του να πατάω το γκάζι

Με την δύναμη του λιόντα

και με του πουλιού τα φόντα

πιάνω τα εκατόν ογδόντα»

Η 159 Berlina που οδήγησα ήταν η έκδοση JTS Distinctive με τον τετρακύλινδρο κινητήρα των 2,200κ.εκ. άμεσου ψεκασμού ο οποίος χάρη στο μεταβλητό χρονισμό των βαλβίδων αποδίδει ισχύ 185hp στις 5.500σ.α.λ.. Ο κινητήρας αυτός είναι απόλυτα γραμμικός, χωρίς ενδιάμεσα ξεσπάσματα και λειτουργεί καθαρά κρατώντας με άνεση την δύναμη του μέχρι τις 7.000στρ. όπου και επεμβαίνει ο κόφτης. Στο συγκεκριμένο 159 ο κινητήρας μπέρδευε κάπως στις χαμηλές στροφές κάτι που όπως μου είπαν οφείλεται στα 30.000 δημοσιογραφικά χιλιόμετρα που είχε το συγκεκριμένο αυτοκίνητο. Παρεμπιπτόντως, γνωρίζοντας τι σημαίνει ο όρος «δημοσιογραφικά χιλιόμετρα» δεν μπορώ παρά να θαυμάσω τόσο την ποιότητα κατασκευής όσο και την στιβαρότητα του αμαξώματος, αφού τίποτα δεν έτριζε, η φανέρωνε την ταλαιπωρία που είχε υποστεί το αυτοκίνητο και το εσωτερικό του. Όμως αυτή η στιβαρότητα τελικά κοστίσε σε βάρος και έτσι τα 1570κιλά που ζυγίζει η καινούρια 159 αδικούν τους 185ίππους του εξαιρετικού κινητήρα- ο οποίος στην προσπάθεια του να κινήσει το αυτοκίνητο γίνεται θορυβώδης και λαίμαργος. Έτσι αφήνει εκτεθειμένο... τον Οδυσσέα Ελύτη, καθώς στην 159 λείπει η «δύναμη του λιονταριού» και έτσι παρόλο που με ευκολία ξεπερνά «τα εκατόν ογδόντα» στο ταξίδι, τα 9,5 δευτερόλεπτα που απαιτούνται για να επιταχύνει στα 100χλμ/ω, βρίσκονται σίγουρα στον μέσο όρο της κατηγορίας. Το εξάρι κιβώτιο ταχυτήτων που θα μπορούσε να έχει λίγο καλύτερη αίσθηση, κάνει ότι μπορεί για να βοηθήσει τον κινητήρα με τις κοντές του σχέσεις, αλλά το βάρος είναι μεγάλο… Ίσως με τον κινητήρα των 3,2λίτρων το αυτοκίνητο αυτό να ολοκληρώνεται και να μεταμορφώνεται από ένα καλό αυτοκίνητο σε ένα απόλυτο όπλο. Από την άλλη πλευρά η οδική συμπεριφορά της 159 δεν χωρά πολλά σχόλια. Το άμεσο σύστημα διεύθυνσης, η ένα ανάρτηση πολλαπλών συνδέσμων πίσω και τα διπλά ψαλίδια εμπρός, παρέχουν άψογη κατευθυντικότητα και ακρίβεια στους χειρισμούς – χαρίζοντας το γνωστό ιταλικό κράτημα στις στροφές, με ελάχιστες τάσεις υποστροφής- απορροφώντας όμως παράλληλα και τις ανωμαλίες του οδοστρώματος. Μέσα στην πόλη η οδήγηση είναι ξεκούραστη και το μόνο που με ενόχλησε ήταν η μάλλον περιορισμένη ορατότητα του εμπρός μέρους λόγω του μακριού καπό. Στον αυτοκινητόδρομο όταν τα χιλιόμετρα αυξάνονται – και μπορούν να φτάσουν άνετα μέχρι τα 220km/h – το αυτοκίνητο είναι καρφωμένο στο δρόμο ακολουθώντας με χειρουργική ακρίβεια τις εντολές του οδηγού. Σε δρόμους με στροφές, ο κινητήρας δεν μπορεί να νικήσει τα απίστευτα περιθώρια πρόσφυσης του αυτοκινήτου και έτσι η 159 παραμένει ουδέτερη και ασφαλής – σε βάρος ίσως της «διασκεδαστικής» οδήγησης. Όμως πάνω από όλα η ασφάλεια, και εδώ η 159 μπορεί να υπερηφανεύεται ότι είναι εξοπλισμένη με τα πιο εξελιγμένα ηλεκτρονικά βοηθήματα για σταθερότητα σε συνθήκες χαμηλής πρόσφυσης και ασφαλές φρενάρισμα. Από την ταχύτητα των 100km/h, το αυτοκίνητο σταματάει στα 36 μόλις μέτρα, κάτι που το κατατάσσει στην κορυφή της κατηγορίας του. Ο δρόμος για την Alfa 159 σε καμία περίπτωση δεν είναι στρωμένος με ροδοπέταλα και στον δρόμο της βρίσκει τον αδίστακτο γερμανικό ανταγωνισμό να της την έχει "στημμένη".. Σαν όπλο απέναντι στους γερμανούς, η Alfa Romeo 159 προτάσσει την «cuore sportive» και απευθύνεται σε εκείνους που αγοράζουν αυτοκίνητο με την καρδιά και όχι με την λογική.

«Γεια σας θάλασσες και όρη

γεια σας κι έχω βάλει πλώρη

για της Αστραπής την Κόρη»

Οδυσσέας Ελύτης

Δεν ξέρω τι θέλει να μας πει εδώ ο ποιητής, αλλά εγώ περιμένω με ανυπομονησία να οδηγήσω την Brera με τον μεγάλο κινητήρατων 3,2 λίτρων, η οποία χάρη στην δύναμη του εξακύλινδρου κινητήρα της θα με κάνει σίγουρα να νοιώσω «της Αστραπής…η Κόρη»!

ALFA ROMEO 159 Video

Δεν με ευχαρίστησαν…

• Οι μέτριες επιδόσεις και η υψηλή κατανάλωση.
• Η απουσία του χαρακτηριστικού ήχου της Alfa.

Θα θυμάμαι για πάντα…

• Την «γερμανική» ποιότητα κατασκευής και την άψογη οδική συμπεριφορά.
• Το απόλυτα καλύτερο σύστημα κλιματισμού/αερισμού.

Ισμήνη Φαμπιάτου