Ford Focus ST.. Ο κ.πορτοκαλής σίφουνας!

Φαντάζομαι ότι πρέπει να είναι ιδιαίτερα δύσκολο να σχεδιάσεις τον αντικαταστάτη ενός αυτοκίνητου θρύλου, όπως είναι για παράδειγμα το Focus RS. Την ίδια άποψη με εμένα φαίνεται ότι είχαν και οι άνθρωποι της Ford αφού προτίμησαν να παρουσιάσουν ένα πραγματικά ορθολογιστικό αυτοκίνητο γυρίζοντας την πλάτη τους(για λίγο ελπίζω!) στο θρυλικό και απόλυτο μπλε Focus RS. Το μπλε αυτοκίνητο αποτελεί εδώ και δύο χρόνια μια ευχάριστη εγγραφή στην μνήμη των ανθρώπων που είχαν την χαρά να το οδηγήσουν. Δεν νομίζω ότι η Ford ξέμεινε από μπλε χρώμα και ιδέες , αλλά θέλω να φαντάζομαι ότι σύντομα- στο άμεσο μέλλον, θα μας εκπλήξει με μια νέα έκδοση που θα έχει την μαγκιά και το τσαγανό του «παλιού» RS. Όχι ότι η μαγκιά λείπει από το νέο ST, αλλά μάλλον ζούμε σε μια εποχή όπου οι συμβιβασμοί υπερισχύουν της διασκέδασης. Οι σκληρές και ξερές αναρτήσεις, το άμεσο αλλά σκληρό τιμόνι με την απότομη αντίδραση και τις κλωτσιές στην στεφάνη εξαιτίας του μπλόκε διαφορικού και ο πρακτικά νεκρός κάτω από τις 2500 στροφές κινητήρας, δεν μπορούν να επιβιώσουν σήμερα. Πιστεύω όμως ότι υπάρχουν «χτυπημένοι» για αυτοκίνητα όπως το προηγούμενο RS και είμαι σίγουρη ότι η Ford ξέρει να τα κατασκευάσει εύκολα όποτε εκείνη θελήσει.Αυτά σκέφτηκα όταν είδα το νέο ST να με κοιτάζει ατάραχο και σίγουρο για τις δυνατότητες του. Εξωτερικά εντυπωσιάζει με την πρώτη ματιά χάρη στο μοναδικό πορτοκαλί χρώμα αλλά και κάποιες σχεδιαστικές λεπτομέρειες που θυμίζουν WRC και οι οποίες ξεχωρίζουν το γρήγορο μοντέλο από τα απλά Focus.Οι διαφορές του ST είναι εμφανείς καθώς η επανασχεδιασμένη εμπρός μάσκα, οι 18αρες αλουμινένιες ζάντες πέντε ακτινών, η αεροτομή και oi δύο χρωμιωμένες δίδυμες εξατμίσεις στα δυο άκρα του αμαξώματος, δεν αφήνουν κανένα περιθώριο σύγχυσης. Πρόκειται για το πιο δυνατό Focus που κατασκευάστηκε ποτέ και τα πάντα πάνω στο εξωτερικό του αυτοκίνητο φωνάζουν: «Δύναμη»!
Το ίδιο όμως ισχύει και στο εσωτερικό που μπορεί σχεδιαστικά να μην διαφέρει ιδιαίτερα από το απλό Focus, αλλά χάρη σε κάποιες σπορτιφ πινελιές η εικόνα στο εσωτερικό γίνεται πιο…“Hot”. Ανοίγοντας την πόρτα του ST εντυπωσιάστηκα από την απλότητα αλλά και την λειτουργικότητα του εσωτερικού. Πραγματικά όταν μπεις μέσα είναι δύσκολο να ξεκολλήσεις. Κάτι το Bucket της Recaro- το οποίο αγκαλιάζει το σώμα, κάτι το τριάκτινο δερμάτινο τιμόνι και τα αλουμινένια πεντάλ- και ξαφνικά σε πλημμυρίζει μια αίσθηση που προσομοιάζει αυτή ενός καθαρόαιμου rally car. Μια ακόμα ιδέα για το τι θα ακολουθήσει πήρα όταν αντίκρισα τον πίνακα οργάνων με το ταχύμετρο στα 260km,το στροφόμετρο με το κόκκινο να ξεκινά από τις 6.800στρ και τους δείχτες καυσίμου /θερμοκρασίας να τονίζονται από τα κομψά αλουμινένια πλαίσια. Όλα μπαίνουν σε λειτουργία μόλις γυρίσει το κλειδί στην μίζα-αυτό όμως που σίγουρα κλέβει την παράσταση είναι η κονσόλα που είναι τοποθετημένη στο κέντρο του ταμπλό-και φιλοξενεί τα οργανάκια του Turbo με ενδείξεις πίεσης υπερπλήρωσης, θερμοκρασίας και πίεσης λαδιού. Έτσι για να «πωρώνεται» ακόμα και ο πιο αποστασιοποιημένος κριτής! Η ποιότητα κατασκευής και συναρμολόγησης στο εσωτερικό είναι καλή και το μόνο που ακούγεται στο εσωτερικό είναι η μουσική από τους πέντε κυλίνδρους του κινητήρα.
Ο κινητήρας του ST αποτελεί μια ευγενική προσφορά της Volvo και χάρη στα μόλις 577 χιλιοστά μήκους του καταφέρνει να τοποθετείται πίσω από τους κινητήριους τροχούς βελτιώνοντας με αυτόν τον τρόπο την κατανομή του βάρους. Με 2500 cc, μεταβλητό χρονισμό, τούρμπο και πέντε κυλίνδρους, η μέγιστη ισχύς των 225 PS (165.5 kW) η οποία επιτυγχάνεται στις 6000 σ.α.λ. και η μέγιστη ροπή των 320 Nm που είναι διαθέσιμη από τις 1600 σ.α.λ. και διατηρείται μέχρι τις 4000 σ.α.λ. δεν προκαλεί έκπληξη. Αυτό που προκαλεί έκπληξη είναι η λειτουργία του κινητήρα την πράξη, καθώς τραβάει θετικά από τις 1,500 σ.α.λ. και τραβάει χωρίς καμία έξαρση- ή κενό μέχρι και πέρα από το κόκκινο των 6,800 χαρίζοντας επιδόσεις και ήχο. Μιας και μίλησα για ήχο- πρέπει να το πω γιατί θα σκάσω! Καταπληκτικός, φανταστικός, υστερικός μπάσος, στριγκός , ανατριχιαστικός και με λίγη φαντασία- αν κλείσεις τα μάτια(κάτι που δεν το συνιστώ), θα ακούσεις τα πεντακύλινδρα τέρατα του GroupΒ να περάνε δίπλα σου…Πραγματικά τώρα, το αυτοκίνητο στις χαμηλές στροφές παράγει ένα μπάσο ήχο, ο οποίος μετατρέπεται σε μια μεταλλική στριγκλιά εκεί ψηλά στις 7,000 σ.α.λ. Οι άνθρωποι της Ford γνωρίζουν την «μουσική» που παράγει το αυτοκίνητο τους και έτσι δεν προσπάθησαν καθόλου να την εμποδίσουν να φτάσει στην καμπίνα των επιβατών. Το αντίθετο μάλιστα! Έχω την εντύπωση ότι ο κινητήρας ακούγεται περισσότερο στο εσωτερικό του αυτοκινήτου παρά στο εξωτερικό του..
Ο δυνατός αυτός κινητήρας καταφέρνει να επιταχύνει το βάρους 1371 κιλών (250 κιλά περισσότερα από το RS) στα 100 χιλιόμετρα σε μόλις 6,8 δευτερόλεπτα και συνεχίζει να επιταχύνει δυνατά μέχρι την τελική των 240 km/h. Το αυτοκίνητο έχει τις πιο γρήγορες επιδόσεις στην κατηγορία, καταφέρνοντας ακόμα να είναι πιο γρήγορα και από το παλιό και σκληροπυρηνικό RS. Όλα αυτά τα καταφέρνει με την βοήθεια ενός πυκνά κλιμακωμένου εξατάχυτου κιβώτιου ταχυτήτων που έχει πολύ καλή αίσθηση και κόντες διαδρομές. Η δευτέρα φτάνει με άνεση τα 110 χμ στις 7,000 σ.α.λ, ενώ η έκτη σχέση είναι μακριά και φροντίζει για ένα ξεκούραστο ταξίδι αφήνοντας τον κινητήρα να γουργουρίζει στις 3,000 όταν το ST κινείται με 150 χλμ/ω.
Η ανάρτηση διατηρεί την φιλοσοφία τou Focus με τα γόνατα McPherson μπροστά και την ανάρτηση πολλαπλών συνδέσμων πίσω, αλλά διαφοροποιείται σε σχέση με το απλό Focus κυρίως χάρη στο χαμήλωμα κατά 15mm, την σκληρότερη 30%, ανάρτηση και την διάμετρο της αντιστρεπτικής δοκού που μεγάλωσε κατά 5%. Η ανάρτηση καταφέρνει να απορροφά τις λακκούβες των ελληνικών δρόμων, ενώ ταυτόχρονα δεν αφήνει το αυτοκίνητο να γέρνει στις στροφές. Πάντως σε σχέση με το RS δεν έχει την ξερή και ενοχλητική για την μέση συμπεριφορά, αλλά σε γενικές γραμμές θα έλεγα ότι πετυχαίνει ένα πιο ικανοποιητικό συμβιβασμό μεταξύ διασκεδαστικής συμπεριφοράς και άνεσης. Τα φρένα με αεριζόμενα δισκόφρενα 320mm εμπρός και 280mm πίσω ήταν δυνατά και ανθεκτικά με το ABS να επεμβαίνει σπάνια και μόνο σε πολύ γλιστερά οδοστρώματα- παρόλο που το αυτοκίνητο της δοκιμής είχε κατεστραμμένα λάστιχα.. μετά από μερικά Track Days σε κοντινή πίστα!
Η ώρα της αλήθειας σε ότι αφορά την συμπεριφορά του ST στο δρόμο δεν άργησε να έρθει. Οδήγησα το ST σε μια αρκετά στενή και γρήγορη διαδρομή που κατέληγε στον Ναό του Επίκουρου Απόλλωνα- στην όμορφη Μεσσηνία. Η κατά 8% πιο γρήγορη κρεμαγιέρα(2,4 από 2.9 στροφές) σε συνδυασμό με την ηλεκτρουδραυλική υποβοήθηση δίνουν στις χαμηλές ταχύτητες μια μαλακή αίσθηση που όμως περιέργως εξαφανίζεται όσο τα χιλιόμετρα ανεβαίνουν. Στους στενούς δρόμους της Μεσσηνίας και με το ESP φυσικά κλειστό το αυτοκίνητο ήταν απόλυτα ουδέτερο και ασφαλές. Αν υπάρχει διάθεση για παιχνίδια, τότε αφήνοντας λίγο το γκάζι- παρόλο του πολλαπλούς συνδέσμους, το αυτοκίνητο γίνεται ελαφρά υπερστροφικό βοηθώντας στην εύκολη τοποθέτηση του πριν την στροφή. Εκεί το αυτοκίνητο είναι ακλόνητο και σταθερό τουλάχιστον όσο οι ταχύτητες είναι χαμηλές. Στη έξοδο της στροφής με το αντισπίν κλειστό θα πρέπει να θυμάσαι ότι οι μπροστινοί τροχοί εκτός από το να αλλάζουν κατεύθυνση προσπαθούν να «κατεβάσουν» και 221 ροπάτα άλογα. Αν δεν δείξεις κατανόηση και το αγνοήσεις, τότε όχι μόνο θα γίνεις μάρτυρας μιας εντυπωσιακής υποστροφής, αλλά θα νοιώσεις και το τιμόνι να σε κλωτσάει για να σε τιμωρήσει. Απλά, αν δεν ξέρεις να σεβαστείς την δύναμη, καλά θα κάνεις να αφήσεις το ESP να κάνει την δουλεία που εσύ(φίλε οδηγέ!) δεν ξέρεις, ή δεν θέλεις να κάνεις…
Σε ότι αφορά τις γρήγορες διαδρομές όπως αυτή της Ε.Ο. Τριπόλεως – Αθηνών, διαπίστωσα ότι με ταχύτητα που υπερβαίνει τα 160χλμ μέσα στην στροφή το πίσω μέρος του αυτοκινήτου ελάφρωνε και αναλόγως την κατάσταση του οδοστρώματος καμιά φορά τα πράγματα γινόντουσαν όχι και τόσο ευχάριστα… Το αυτοκίνητο στις ψηλές ταχύτητες μπορεί να γίνει υπερστροφικό εάν δεν είστε συγκεντρωμένοι , ή εάν χρειαστεί να πατήσετε ένα ξαφνικό φρένο μέσα στην στροφή. Σε αυτές τις ταχύτητες καλό θα ήταν να έχετε διαλέξει από πριν ακριβώς την σωστή γραμμή και να επιταχύνετε ελαφρά και προοδευτικά το αυτοκίνητο μέχρι την έξοδο. Από την άλλη-και παρά τα φθαρμένα λάστιχα- νομίζω ότι εάν η πίσω ανάρτηση είχε λίγο πιο «αργή» απόσβεση επαναφοράς το πρόβλημα δεν θα υπήρχε.. Φυσικά αυτές οι ταχύτητες είναι απαγορευμένες σε δημόσιους δρόμους- και εγώ αυτά που σας λέω από άλλους τα άκουσα, γιατί εγώ δεν τρέχω… Όμως όταν φτάσαμε στα διόδια της Κορίνθου ο ήχος μιας Porsche Carrera μας τράβηξε την προσοχή. Ε, και τι κάναμε; πατήσαμε λίγο το γκάζι ώστε να σταθούμε πίσω της και να ακούσουμε τον φανταστικό ήχο του εξακύλινδρου μπόξερ, όμως το υπερήφανο ST όχι μόνο πλησίασε και κέντρισε το ενδιαφέρον της όμορφης χλιδάτης κυρίας, αλλά τόλμησε στο τέλος της ευθείας να την προσπεράσει με ~235χλμ στο κοντέρ! Σαν κυρία όμως που ήταν η 911, μετά το τέλος της στροφής και μόλις άρχισε η ευθεία, μας κατάπιε χωρίς οίκτο αφού η διαφορά των 150 ίππων δεν άφηνε περιθώρια για περισσότερα παιχνίδια…. Απομακρύνθηκε τόσο γρήγορα που ο συνοδηγός ένοιωσε την ανάγκη να ανοίξει την πόρτα να κατεβεί! Μετά το «τσάι», ο ρυθμός έπεσε γιατί το Focus ST μας έπεισε ότι δεν το σταματάει τίποτα-εκτός φυσικά από το επιβεβλημένο φουλάρισμα στο αμέσως επόμενο βενζινάδικο. Ο γενικός κανόνας που λέει ότι όταν πατάς το γκάζι στο πάτωμα το μοτέρ θα κάψει, δυστυχώς ισχύει και εδώ…
Η Ford δεν παρουσίασε το ST σαν τον αντικαταστάτη του RS και μάλλον η νοσταλγία είναι αυτή που οδηγεί στις διαρκώς στις συγκρίσεις με το συγκεκριμένο μοντέλο. Το ST είναι ένα σύγχρονο αυτοκίνητο που ταξιδεύει στη ευθεία σαν τον άνεμο με άνεση και ασφάλεια. Παράλληλα χαρίζει στον οδηγό του μια απολαυστική συμπεριφορά στις στροφές μαζί με τον κορυφαίο ήχο και επιδόσεις της κατηγορίας. Με την παρουσίαση του ST η Ford αγγίζει την κορυφή της κατηγόριας και μας κάνει να φανταζόμαστε τι θα μπορούσε να κάνει όταν θελήσει κάποια ημέρα να βάψει το πορτοκαλί Focus μπλε και μετά από πολύ λίγη περιποίηση να το ονομάσει RS.

Ισμήνη Φαμπιάτου